դա մաղթանք է ,սովորություն «ոնց ես» ֊ի պես ինչպես «հաճելի օր եմ ցանկանում» ապրեսը ավելի մեծ մարդիկ են ասում կամ հարազատ մի մարդ, ով համարում է մտերիմ քեզ ։Ճ , թե չէ սա խորանալու թեմա չէ, առավել ևս ֆաք ասելու։

Ամեն դեպքում, ես միշտ մի թեթև զգացել եմ, որ որոշ մարդիկ, ովքեր ասում են «ապրես» մի փոքր ավելի դոմինանտ դեր են տանում, քան թե մարդիկ, որ «շնորհակալ եմ» են ասում։ Ու խնդիրը, երևի էն ա, որ հենց մեծահասկաներին հարմար բառ է, քանի որ իրանք իրանց տարիքով կարան ասեն «ապրես, բալես» ու լրիվ տեղին կլինի։

ես մտածում էի վանաձորեան բարբառ ա, նու բարբառ չէ, իրենց մօտ ա տենց ընդունուած, ու տենց ասացի, տիպա ուպուծիւ, էս վանաձորցիները շնորհակի փոխարէն ապրես են ասում։ ու տենց նա արտայայտուեց։

աաա, հա, ես էլ նեռվայնանում ապրեսից, ոնց որ քեզ նստացնեն տեղդ ու գլուխդ սիրեն, երբ դու իրանցից զզվում ես։ ու հենց էդ դոմինանտության պահն էլ կա, ահա։ Քեզ պատասխանելու տեղ չեն թողում, փակող բառ ա։

իսկ ես «ապրես»֊ը շատ եմ սիրում, աւելի «էներգիա» կրող բառ ա, կամ մաղթանք։